Vanmorgen na een heerlijke ontbijtje, afscheid genomen van Albert en Monique.
De weersvooruitzichten voor het stuk Yellowstone dat we moesten rijden was thunderstorms en snowshowers, onweersbuien en sneeuwbuien dus.
Toen we Yellowstone weer inreden hoorden we van een ranger dat de east ingang, waar we uitmoesten gisteren ook afgesloten was, gelukkig maar dat we gisteren niet gegaan waren dan!
Gelukkig was de weg die we moesten rijden schoongeschoven, we reden wel door sneeuwbuien, echt sprookjesachtig mooi, maar gelukkig konden we gewoon doorrijden.
We zagen niet zoveel wild, tot dat…… we opeens in een flinke sneeuwbui beneden in een groot dal een Grizzly zagen lopen met een jong Grizzly’tje! We gilden het uit, parkeerden de camper half op de weg, kon ons het schelen, en renden door de sneeuw naar de rand van de weg en filmden en fotografeerden de Grizzly’s dat het een lust was. Ze liepen ongeveer zo’n 400 m of meer bij ons vandaan dus de film is beter gelukt dan de foto’s.
Willy haalde de verrekijker erbij en zo konden we volop genieten van dit mooie schouwspel in de sneeuw. Wat een verrassing was dat zeg!
Verder gingen we weer, bij Fishing Bridge zijn we even gestopt en een bakkie cappuccino gaan drinken bij de general store.
Toen kwam het moment dat we afscheid moesten gaan nemen van Yellowstone, we reden met weemoed het park uit, waar we in bijna 4 dagen zoveel moois beleefd hebben.
Op de valreep zagen we nog een koppel springbokken, dus we hadden nog een toegift.
Ons reisdoel van deze dag was Cody, een stadje ten oosten van Yellowstone.
Toen we daar aankwamen zijn we eerst naar de grote Walmart gegaan, Emmy en ik hebben daar een spijkerbroek gekocht en een shirt, hebben daar boodschappen gedaan en zijn nog even naar een Outlet store geweest.
Toen ingecheckt op de Koa camping van Cody, want die hebben een gratis shuttle naar de rodeo van vanavond die we natuurlijk ook wilden meemaken.
We hebben wat gegeten in de camper en om 7 uur stond de shuttle voor, een oude witte schoolbus uit het jaar nul.
De chauffeur was een leuke rodeocowboy en vertelde ons onderweg nog wat wetenswaardigheden over Cody.
Bij het rodeo terrein aangekomen zagen we dat het al behoorlijk druk was en zijn gelijk op zoek gegaan naar een plekje op de hoofdtribune.
We vonden een mooi plekje en zijn ons daar gaan settelen, gewapend met dekens want o, o, wat stond er een harde koude wind.
Het was een redelijk professionele rodeo, we genoten en schreeuwden weer volop maar onze gezichten werden steeds paarser van de kou.
Toen de rodeo afgelopen was waren Emmy en Willy totaal verkleumd, vooral Willy had het helemaal gehad, wat had die het koud, ze zei net dat ze het nog nooit zo koud had gehad in haar leven, nou dat zegt toch wat.
Toch vriest het hier niet, het is zo’n 8 graden maar ja de wind is snijdend.
Al met al hebben we weer een geweldige dag gehad.
De tijd gaat nu wel dringen voor ons, we liggen wat achter op het schema, we moeten nog zo’n 1200 km naar Denver rijden in 4 dagen, maar als alles goed gaat moet dat lukken.
We gaan nu ons warme bedje weer opzoeken, misschien horen jullie morgen weer van ons.