Vannacht verscheidene keren wakker geworden van de onwijs harde wind, maar het was niet echt koud meer.
We wilden vandaag een flinke ruk maken en zochtten de snelste weg naar Devils Tower, want die wilden we toch eigenlijk nog wel bezoeken.
De afstand was zo’n vijfhonderd km, we gingen rijden met het idee dat we wel zien waar we zouden gaan stranden.
Het eerste gedeelte van de weg was vlak en recht dus we reden wel honderd km in een uur.
In Greybull hebben we getankt, de benzine is hier niet zo duur dus de tank ging flink vol.
Maar toen kwamen we in de Bighorn Mountains, dat werd een ander verhaal.

Slingerend over een vrij smalle weg gingen we hoger en hoger, en het werd mooier en mooier, prachtige uitkijkpunten maar wat gingen we de hoogte in zeg! Voor we het wisten reden we alweer in de sneeuw, natuurlijk erg mooi om te zien maar helemaal boven in de Bighorn Mountains hadden we stuifsneeuw en een harde wind dus uitstappen voor een mooi uitkijkpunt was er niet bij.

Na een tijdje boven gereden te hebben ging de weg weer slingerend naar beneden en het werd weer zonnig en warmer. We stopten voor een koffie (met een plakje cake) in de camper op een parkeerplaats met uitzicht op een prachtig dal en je begrijpt, we genoten weer met volle teugen.
Onze top chauffeuze Emmy zag het wel zitten om door te trekken naar Devils Tower en dus de vijhonderd km vol te maken.
Zo gezegd zo gedaan, de volgende tweehonderdvijftig km waren bijna allemaal snelweg dus de gaspedaal ging vol in, dat kan makkelijk hier in het rustige Wyoming, en daar gingen we.
Tegen vijven kwamen we aan bij Devils Tower, een brok rots waar we eerst maar eens omheen reden om te kijken en Oh en Ah te zeggen. Jullie zien op de fotox92s wel waarom.
Er was een camping bij, ook een KOA, maar die namen we niet, we kozen voor de mooie forest camping die vlak onder de Tower ligt, de Belle Fourche campground.

Naast die camping is een prairiehonden stad in het wild en we waren daar natuurlijk niet bij weg te slaan. Veel Prairiedogs hebben kleintjes en het is een prachtig gezicht. Zie fotox92s.

Toen zijn we een mijltje gaan lopen over een trailpad (langs prairiedog city)naar de Koa camping, daar waren leuke winkeltjes en een restaurant wat gesloten bleek te zijn.

Niet getreurd, we moesten toch nog even flink in de benen na zox92n lange rijdag en het is hier een lust om rond te lopen. In de camper hebben we nog wat te eten gemaakt en toen het donker was zijn we naar het amphi theater van deze camping gegaan, alwaar een mevrouw ranger ons het een en ander over Devils Tower en de praieriedogs vertelde. Heel erg leuk.

Nu zijn we weer in de camper, weer moe natuurlijk van deze dag, en gaan weer lekker ons bedje opzoeken.